en-Prépartum Depressie(=zwangerschapsdepressie) en Postpartum Depressie(=postnatale depressie)

Prépartum en Postpartum Depressie: wat als de roze wolk uitblijft?

Wat fijn dat je weer meeleest! Met mijn blogs wil ik ouders ondersteunen in het ouderschap en de opvoeding. Ouderschap is prachtig, maar soms ook pittig. Juist in die uitdagingen zit waarde en groei. Zie het niet als falen, maar als onderdeel van het proces. Veel leesplezier!

Wat is een zwangerschaps- of postnatale depressie?

Een prépartum depressie (zwangerschapsdepressie) ontstaat tijdens de zwangerschap. Een postpartum depressie(postnatale depressie) begint meestal na de bevalling, maar kan ook optreden na een miskraam of abortus.

Deze vormen van depressie worden vaak veroorzaakt door de ingrijpende veranderingen die een zwangerschap en geboorte met zich meebrengen — lichamelijk, hormonaal, emotioneel, relationeel, sociaal en financieel. Tijdens deze periode ben je vaak gevoeliger, emotioneler en sneller vermoeid. Dat is normaal.

Maar soms worden deze gevoelens zwaarder, aanhoudender en overheersend. Dan is er mogelijk sprake van een depressie.

Wanneer spreken we van een depressie?

Rond tien dagen na de bevalling dalen de zwangerschapshormonen sterk. Veel vrouwen ervaren dan een kortdurende dip, ook wel de "baby blues" genoemd. Deze gaat meestal vanzelf over.

Maar als je sombere gevoelens aanhouden of verergeren, en je het gevoel hebt dat je de grip op jezelf kwijtraakt, dan kan er sprake zijn van een pré- of postpartum depressie. De kans daarop is groter als:

• je eerder psychische klachten hebt gehad,

• je een moeilijke zwangerschap of bevalling hebt doorgemaakt,

• er psychische aandoeningen in je familie voorkomen,

• of als je weinig steun ervaart vanuit je omgeving.

Hoe voelt een postpartum depressie?

Je had gehoopt op een roze wolk, maar die blijkt er niet te zijn. Misschien voel je:

• vermoeidheid en lusteloosheid,

• verdriet, angst of onrust,

• twijfel over je rol als moeder,

• schuldgevoelens omdat je niet kunt genieten,

• moeite met slapen door zorgen of piekeren,

• of zelfs negatieve gedachten richting jezelf of je baby.

Sommige moeders voelen zich leeg, hebben geen binding met hun kind of worden overspoeld door schuld en schaamte. Ook het idee dat je iets fout doet of geen goede moeder bent, komt veel voor.

Belangrijk om te weten: gedachten over het kwaad doen aan jezelf of je baby betekenen niet dat je dat ook wílt doen. Ze zijn een symptoom van de depressie en vragen om zorg en steun, niet om oordeel.

Zoek hulp – je hoeft het niet alleen te doen

Het is ontzettend belangrijk om hulp te zoeken. Begin bij mensen die je vertrouwt: je partner, familie of een goede vriendin. Praat over wat je voelt. Vraag om steun, rust, en praktische hulp, bijvoorbeeld bij de verzorging van je baby.

Helpt dit onvoldoende? Neem dan contact op met je huisarts of het consultatiebureau. Zij kunnen je begeleiden of doorverwijzen naar een gespecialiseerde hulpverlener, zoals een psycholoog of postpartumcoach.

Ook ik bied begeleiding aan in de vorm van online videotrainingen. Samen werken we aan herstel, zelfvertrouwen en de verbinding met jezelf en je baby.

Bel 113 als je merkt dat je klachten ernstig worden, je verward raakt of denkt aan zelfdoding. Je bent niet alleen, en er is altijd hulp beschikbaar.

Mijn eigen ervaring als moeder

Na de geboorte van mijn eerste kind maakte ik zelf een moeilijke periode door. De bevalling was zwaar en de eerste dagen waren heftig: mijn baby huilde veel.
Ik was uitgeput, emotioneel en overweldigd. Toen de kraamverzorgende vertrok, voelde ik me alleen en niet in staat om het moederschap aan te kunnen.

Ik voelde me schuldig, omdat ik niet kon genieten. Gelukkig kreeg ik steun van mijn man en een goede vriendin. Door rust te nemen en erover te praten, begon ik langzaam te herstellen. Ik las over postnatale depressie en leerde mezelf beter begrijpen. Die inzichten hielpen me de situatie te accepteren en erop te vertrouwen dat het beter zou worden — en dat werd het ook.

Wat ik heb geleerd uit mijn werk met ouders

In de praktijk heb ik veel ouders mogen begeleiden bij psychische klachten tijdens en na de zwangerschap. Ze voelden zich gehoord, gezien en begrepen — zonder oordeel. Dat gevoel van veiligheid en vertrouwen maakte het mogelijk om hun diepste emoties te delen.

Samen onderzochten we hun gedachten en overtuigingen. Met concrete oefeningen en inzichten leerden zij negatieve patronen te doorbreken en hun gevoelens op een gezonde manier te hanteren. Ze kregen opnieuw grip op zichzelf én op hun rol als ouder.

Tot slot

Een pré- of postpartum depressie is niet iets om je voor te schamen. Het overkomt veel vrouwen (en ook mannen!), en je hoeft het niet alleen te doorstaan. Doorbreek het zwijgen. Vraag om hulp. Geef jezelf de tijd en ruimte om te herstellen.

Dank je wel voor het lezen. Zorg goed voor jezelf, wees jezelf, en geef op die manier het beste aan je kind. Tot de volgende keer.

Wil je reageren of iets delen?